உமாக்கா

உமாக்காவை மிக பிடிக்கும் எனக்கு
உமாக்கவை பார்த்த உடனேயே பிடித்தது
உமாக்கா என் அறைத் தோழி
உமாக்காவுக்கு மிக பெரிய கண்கள்
உமாக்கா பெரிய பொட்டு வைப்பாள்
உமாக்காவுக்கு அழகானதொரு தெத்துப் பல்
உமாக்கா ஒரு குஜராத்தி
உமாக்கா சென்னை வாசி
உமாக்காவுக்கு சிரிக்கும் உதடுகள்
உமாக்காவுக்கு அமைதியான முகம்
உமாக்காவுக்கு நைட் ஷிப்ட், எனக்கு பகலில் வேலை
உமாக்காவை நான் அரிதாய்ப் பார்ப்பேன்
உமாக்காவுக்கு குட் மார்னிங் நோட் எழுதி அவள் கட்டிலில் ஒட்டி வைப்பேன் தினமும்
உமாக்கா எனக்கு வேலை கிடைத்தபோது ஒரு வாழ்த்து அட்டை கொடுத்தாள்
உமாக்கா எல்லாரிடமும் ஜஸ்ட் கால் மீ உமா, டோன் கால் மீ அக்கா என்றாள்
உமாக்கா என்னை மட்டுமே அக்கா என அழைக்க அனுமதித்தாள்
உமாக்காவோடு ஒரு பத்து முறை பத்து நிமிடங்கள் பேசியிருப்பேன்
உமாக்காவுக்கு இரண்டு குழந்தைகள்
உமாக்கா தன் கராத்தே மாஸ்டரை காதல் கல்யாணம் செய்து கொண்டாள்
உமாக்காவுக்கு அப்போது பாய்ஸ் படம் பிடித்திருந்தது
உமாக்கா எப்போதும் ஆங்கிலப் புத்தகம் படிப்பாள்
உமாக்கா என்னிடம் ஹாரி பாட்டர் வாங்கிப் படித்து பிடித்திருந்தது என்று சொன்னாள்
உமாக்காவிடம் நான் செய்த தவறொன்றை சொன்னேன்
உமாக்கா நீ அதை செய்திருக்க கூடாது என்றாள்
உமாக்கா நானும் உன்னோடு வருகிறேன் நாம் இதை சரி செய்யலாம் என்றாள்
உமாக்கா என்னோடு வந்து எனக்காக பேசினாள்
உமாக்கா என் தவறை சரி செய்தாள்
உமாக்கா சென்னைக்கு மாற்றலாகி போய்விட்டாள்
உமாக்கா ஒரு தேவதை
உமாக்காவை மிக பிடிக்கும் எனக்கு

முகம்

அந்தப் பேருந்தில்
நீண்ட இரவு பிரயாணத்
துவக்கத்திலேயே பார்த்தேன்
கடைசி சீட்டுக்கு
முந்தைய சீட்டில்
எங்கேயோ பார்த்த முகம்
எங்கு பார்த்திருப்பேன்
பள்ளியிலா கல்லூரியிலா
அல்லாது உறவினர்கள் வீடுகளில்
ஏதோ ஒன்றிலோ
யோசித்தபடியே அமர்ந்திருந்தேன்
ஞாபகம் வந்தபாடில்லை
களைப்பில் உறங்கியும் விட்டேன்
பாதி தூரம் கடந்த பேருந்து
இளைப்பாற நின்றிட
கண்களை கசக்கியபடி
நிமிர்ந்து அமர்ந்தேன்
என்னை கடந்து இறங்கிப் போனாள்
மறுபடியும் அதே முகம்
எப்படியும் பிடித்துவிட
நினைவுகளை கசக்கிப் பிழிந்தேன்
பயணிகளுக்கென முளைத்திருந்த
பிரத்யேக டீக்கடை முன்
தேநீர் அருந்தபடியே
ஏதோ நினைவில் ஆழ்ந்தவள்
சடாரெனத் திரும்பிப் பார்த்தாள் என்னை
கண்டு கொண்டதன் அடையாளமாய்
புன்னகைத்து அழைத்தாள்
புரிந்தது அவளை
நெருங்கியதும்
நலமா கேட்டாள்
மேலும் கீழுமாய் அசைத்தேன் தலையை

நேத்ராவின் அம்மா பாட்டு

அம்மா இந்தே வா வா
ஆஷே முத்த தா தா
இலேயில் ச்சோறு போட்டு
.......................
உன்னேப் போலே நல்லா
ஊரில் யா..... உல்லா
என்னால் உனக்கு தொல்லே
ஏ இல்லே
அய்யம் .. சொல்லுவேன்
ஒற்றுமை என்னும் பலமா
ஓது செயலே ன்னலமாம்
அவ்வை சொன்ன மொலியா
...வே எனக்கு வலியாம்
சொல்லிவிட்டு அம்மா பேப்பாப்புல*
சின்ன சின்ன மொட்டே போட்டுடுன்கிறாள்
நான் இன்னும் தேடிட்டிருக்கேன்
அப்டி ஒரு பாட்டு இருக்கா?

*(லேப்டாப்ல)

சும்மா... சும்மா...

உங்களைத்தான் கேக்குறேன்
இது நம்மளோட எத்தனாவது சந்திப்பு?

முதல் பத்துவரை கணக்குல வந்துச்சு
இப்போ கணக்கு வெச்சுக்கறதில்ல
உனக்குத் தெரியுமா?

ஹ்ம்ம் தெரியும்
ஆனா இப்போத் தெரியாது

என்ன சொல்ல வர
எனக்கு புரியல

உடனே கேட்டா தெரியாது
யோசிச்சா சொல்லிடுவேன்

சரி யோசிச்சே சொல்லு பாப்போம்

அதுக்கு நிறைய நேரம் பிடிக்குமே

பரவால்ல ரூமுக்கு போய்
உருப்படியா ஒண்ணும் பண்ணப் போறதில்ல
நீயே கொஞ்ச நேரம் காதைக் கடி
ஸ்ஸ் அடிப்பாவி நிஜமாவே கடிச்சிட்டே

நீங்க சொல்லி
எத செய்யாம விட்டிருக்கேன்

அது சரி

அந்த ஹோட்டலுக்கு போனது
முதல் முறை

ம்ம்ம்

அப்போ நீங்க எனக்கு
bourneville சாக்லேட் கொடுத்தீங்க

ம்ம்ம்

கோவிலுக்கு ரெண்டாவது முறை

ஹ்ம்ம்
..........

உங்க முன்னால் காதலி
பற்றி சொன்னபோது
ஐந்தாவது சந்திப்பு
........
பிரபஞ்சன் புத்தகம் கொடுத்தது
பத்தாவது சந்திப்பில்
.......
பலூன் வாங்கித் தர சொன்னேனே
அது பதினைந்தில்
.........
Chocopie வாங்கி கொடுத்தீங்களே
பதினெட்டாவது சந்திப்பில்
......
உங்க ரூம்ல
நூடில்ஸ் செய்து கொடுத்தது
இருபதாவது சந்திப்பில்
.......
பசுவய்யா கவிதை வாசித்தது
முப்பதாவது சந்திப்பில்
.........
போதும் போதும்
பரவால்லையே இத்தனை
நினைவில் வெச்சுருக்கே
ஆனாலும் Dairymilk கணக்குல வரலையே இன்னும்
சரி சரி முறைக்காத வா
உனக்கு லேட் ஆயிடுச்சு
அப்றோம் ஆன்டி திட்டும்
ஆட்டுக்குட்டி திட்டும்பே

அது

வெகு நேரமாய்
பார்த்தபடி இருக்கிறேன்
அது அமைதியாய் நிற்கிறது
உள்ளே செல்வார்
வெளியே வருவார்
எவருமின்றி தனியாய் நிற்கிறது
என்னையே பார்த்தபடி
அதன் பழுப்பு நிறக் கண்களிலிருந்து
புறப்பட்ட அந்த நிசப்தம்
என்னை ஊடுருவித் துளைக்கிறது
உரையாடல்கள் எதுவுமின்றி
மொழிகளுக்கப்பாற்பட்ட
ஒரு புரிதல் நிகழ்கிறது ஆங்கே
யாருமற்ற மைதானத்தில்
சுழலும் புழுதியிலேறி
போகிறோம் மேலே மேலே
அதன் ஒற்றைக் கர ஸ்பரிசம் தூண்டி
என்னில் கனிந்தவைகளை சுவைத்து
உப்பி பெருக்கிறது அது
முதலில் நான்
பிறகு அது
உச்சங்கள் தொட்டு விலகையில்
உத்திரத்திலிருந்து வழிகிறது
ஒரே சீராய் மங்கு வெயில்

இயல்பு

மலர் வீழின்
இலகுவாய் சுமந்திருந்து
அமிழ்த்தும் பாரங்களை
மூழ்கடித்து வீழ்த்தி
அசூயைகள் ஒதுக்கி
பறவைகளின் எச்சங்கள் விழுங்கி
பழகியிராத வழிகளும்
பயங்களற்று பயணித்து
திசையறியா வனங்களிலும்
பாதைகள் அமைத்து
வளைந்து நெளிந்து
மேலேறி கீழிறங்கி
சலனமற்று பரவி
பரவசமாய் ஆர்பரித்து
என்னில் மகிழ்ந்திருந்தவனின்
தாகங்கள் தீர்த்து
முத்தமிட்டு கடந்து
விரைகிறேன் நெடுந்தூரம்
இலக்குகளற்று
பயணமே முதல் முடிவாய்

பாப்பா பாட்டு

அந்த புதிய கட்டிடம்
அழைத்துச் செல்லும் தெரு
வழியெல்லாம்
இறைந்து கிடக்கும் மணலில்
சின்னஞ்சிறு பாதங்கள்

சிவப்பு ரிப்பன் கட்டிய சிறுமி
அவள் மேலே
தாவி ஏறும் நாய்க்குட்டி
விளையாட்டு முடிவில்
நாய் வாலில் ஆடும் ரிப்பன்

என் கண்களில் வழியும் நீர்
அழண்டா சரியாயிரும் என
கண் துடைத்து தேற்றுகையில்
தாய் அவள் குழந்தை நான்

சிக்னலில் நிற்கும் வாகனங்கள்
என்னை எட்டிப் பார்க்கும் குழந்தை
மெல்ல கன்னம் கிள்ளையில்
அந்த ஜொள்ளில் வழியும் கவிதை

மாலை நேரப் பூங்கா
சாட் பூட் த்ரீ என
அந்த சந்தோசக் கூச்சலில்
மீள்கிறதென் பால்யம்